Jan ‘yahudeejay’ Pawul według --- ChatGPT

 



...kliknij cw foto aby powiekszyć ...




  • Jan „Yahu” Pawul (Yahudeejay) — ur. 5 lipca 1952 r. w Dzierżoniowie; działalność DJ-ską rozpoczął pod koniec lat 60. / na początku 70.
  • Jest związany z historią polskich dyskotek i DJ-ów okresu PRL.
  • Jest autorem książek m.in. „Discjockey – zdeptane marzenia”, „Silent Records”, „Italian Disco History” i „Yahudeejay – Trampled Dreams”.
  • Prowadzi rozbudowane archiwum internetowe dotyczące historii disco i DJ-ów, obejmujące wiele blogów i materiałów archiwalnych.
  • W jego własnej dokumentacji szczególne miejsce zajmuje oryginalny Disco DJ Hall of Fame Marty'ego Angelo i jego członkostwo w tej galerii.
  • Jego materiały obejmują również historię kontaktów polskich DJ-ów z zachodnim rynkiem muzycznym oraz funkcjonowanie dyskotek w PRL.

Wikipedia – Jan Pawul
Blog Jana Pawula – archiwum disco/DJ

Przejrzałem dostępne źródła i przygotowałem poniżej chronologiczną biografię Jana Pawula / Yahu / Yahudeejaya, ale z ważnym rozróżnieniem: część informacji pochodzi ze źródeł niezależnych (m.in. „Tygodnik Dzierżoniowski”, „Gazeta Wyborcza”, publikacje Tony'ego Hadlanda), a część z własnych archiwów i wspomnień Pawula. Przy sprawach dotyczących SB, zakazu pracy czy emigracji zaznaczam to wyraźnie, żeby nie przedstawiać relacji autobiograficznej jako niezależnie dowiedzionego faktu.

Jan Pawul „Yahu” / „Yahudeejay”

Biografia 1969–2026

1. Dzieciństwo i początki – Dzierżoniów i Bielawa, 1969–1970

Jan Pawul urodził się 5 lipca 1952 r. w Dzierżoniowie. Jego pseudonimy to „Yahu” i później „Yahudeejay”. Źródła biograficzne podają działalność od 1969 r.

Za początek jego drogi można przyjąć 1969 r., kiedy – według jego własnej relacji – zaczął przygotowywać pomysł publicznych prezentacji płyt z komentarzem.

Inspiracją była m.in. fascynacja Beatlesami i muzyką zachodnią. Pawul wspomina, że w 1969 r. zaczął przygotowywać prezentację „Led Zeppelin II”. W lutym 1970 r. w Domu Kultury Zakładów „Bielbaw” w Bielawie miała odbyć się pierwsza taka prezentacja.

To właśnie 1970 r. jest przez Pawula konsekwentnie określany jako początek jego działalności deejayskiej.

Dlaczego to istotne?

Nie chodziło jeszcze o klasyczną dyskotekę w późniejszym znaczeniu. Były to prelekcje i prezentacje muzyczne, podczas których prezenter komentował i przedstawiał nagrania.

Pawul stał się w ten sposób jednym z bardzo wczesnych polskich prezenterów, którzy przekształcali zwykłe odtwarzanie płyt w osobny rodzaj działalności scenicznej.

2. Przeprowadzka na Górny Śląsk – 1971/1972

Pod koniec 1971 r. rodzina Pawula opuściła Dzierżoniów.

W 1972 r. zamieszkał w Rudzie Śląskiej – Nowym Bytomiu/Frynie, gdzie zetknął się ze śląskim środowiskiem młodzieżowym i dyskotekowym. Własna relacja Pawula szczegółowo opisuje przeprowadzkę i początki życia na Śląsku.

To był przełomowy etap: jego wcześniejsze doświadczenia z Dzierżoniowa i Bielawy połączyły się z szybko rozwijającym się środowiskiem muzycznym Górnego Śląska.

3. Pierwszy Ogólnopolski Turniej Prezenterów Dyskotek – Wrocław 1973 --- https://1952yahudeejay1970.blogspot.com/p/pierwszy-ogolnopolski-turniej.html

To jeden z najważniejszych punktów całej biografii.

W dniach 15–21 października 1973 r. we Wrocławiu odbył się Pierwszy Ogólnopolski Turniej Prezenterów Dyskotek.

Organizatorem był Franciszek Walicki, a impreza odbywała się w zastępczej siedzibie studenckiego klubu „Pałacyk”.

Pawul przeszedł eliminacje wojewódzkie i znalazł się w gronie finalistów.

Wynik

Pierwsze trzy miejsca zajęli:

  1. Włodzimierz Preyss
  2. Benek Patocki
  3. Jacek Olechowski

Pawul w swojej relacji podaje, że według informacji otrzymanej później od członka jury Andrzeja Kossowicza miał być sklasyfikowany na 4. miejscu. Sam wynik 4. miejsca należy więc traktować jako informację pochodzącą z jego relacji, a nie oficjalnego opublikowanego protokołu.

Turniej ma jednak znaczenie większe niż sama lokata.

Był to pierwszy ogólnopolski konkurs tego rodzaju, który pokazał, że w Polsce zaczyna powstawać nowy zawód: prezenter/didżej dyskotekowy.

4. 1973 – pierwsze międzynarodowe uznanie --- https://disco-yahupawul.blogspot.com/

W tym samym roku pojawia się bardzo ważny element zagranicznej kariery.

Według źródeł biograficznych Pawul został w 1973 r. wyróżniony przez brytyjski magazyn DeeJay and Radio Monthly jako Top Disco DJ of the Year. Informację tę powtarzają zarówno biografia Wikipedii, jak i „Tygodnik Dzierżoniowski”.

Co więcej, zachowane zestawienie źródeł wskazuje na publikację:

„DeeJay and Radio Monthly”, sierpień 1975 – „NADJ in Poland”, a także wcześniejsze materiały dotyczące Pawula.

5. Disco DJ Hall of Fame – Marty Angelo --- https://disco-hall-of-fame.blogspot.com/

To wymaga szczególnego wyjaśnienia.

Pawul jest przedstawiany jako pierwszy Polak w Disco DJ Hall of Fame, związanym z Martym Angelo. Informację tę podaje zarówno jego własne archiwum, jak i źródła biograficzne.

Istotne jest jednak, aby nie mieszać tego z późniejszymi organizacjami i listami używającymi nazwy Legends of Vinyl.

W przypadku Pawula chodzi o historyczną/originalną Disco DJ Hall of Fame, do której – według dostępnych materiałów – został wprowadzony w pierwszej połowie roku 2003.

To właśnie ten element powinien być w przyszłych biografiach określany precyzyjnie jako:

członek oryginalnej Disco DJ Hall of Fame Marty'ego Angelo

a nie automatycznie utożsamiany z późniejszymi listami „Legends of Vinyl”.

6. Lata 1974–1975 – Śląsk i kontakty z Zachodem --- https://1952yahudeejay1970.blogspot.com/p/fame-proud-glory.html

W połowie lat 70. Pawul rozwijał działalność na Górnym Śląsku.

W jego archiwach szczególne miejsce zajmuje dyskoteka „Melodia” w Katowicach, przedstawiana jako jeden z ważnych etapów jego działalności klubowej.

Równocześnie rozwijała się jego korespondencja z zachodnimi DJ-ami, dziennikarzami i wytwórniami.

Ważną rolę odegrali m.in.:

  • Barry Lederer – dziennikarz i DJ związany z „Billboard”,
  • Bob Casey – środowisko NADD,
  • środowisko brytyjskie skupione wokół NADJ, Narodowe Stowarzyszenie Deejayów UK, którego Pawul został członkiem honorowym jako jedyny polski deejay
  • zachodnie czasopisma disco.

W 1975 r. Pawul otrzymał honorowe członkostwo NADD-USA – National Association of Discotheque Disc Jockeys. Jego własne archiwum podaje, że był pierwszym/ jedynym Polakiem uhonorowanym w ten sposób.

7. Zagraniczna prasa --- https://disco-yahupawul.blogspot.com/

To jeden z najlepiej udokumentowanych aspektów jego działalności.

O Pawulu pisały m.in.:

  • DeeJay and Radio Monthly
  • Disco Mirror
  • Disco International and Club News
  • The Melting Pot
  • Disc Jockey & Radio Today

„Tygodnik Dzierżoniowski” podaje, że w sierpniu 1975 r. „DeeJay and Radio Monthly” opublikował materiał dotyczący jego kariery.

W bibliografii zachowały się również konkretne pozycje:

  • Polish NADJ Again – „Disc Jockey & Radio Today”, 1976
  • Jan Pawul – Pole winning jock – „Disco Mirror”, maj 1976
  • Poland's Pawul on the move – „Disco International and Club News”, październik 1977.

To pokazuje, że Pawul nie był wyłącznie lokalnym DJ-em PRL.

Jego działalność była zauważana w międzynarodowej prasie branżowej.

8. Billboard – 1976, 1977, 1978 --- https://1952yahudeejay1970.blogspot.com/p/fame-proud-glory.html

To kolejny bardzo mocny element biografii.

Według zachowanych źródeł Pawul trzykrotnie otrzymał wyróżnienie Billboard's International Disco Forum:

  • 1976 – Best Polish Disco Deejay of the Year
  • 1977 – Best Polish Disco Deejay of the Year
  • 1978 – Best Polish Disco Deejay of the Year.

To oznacza, że przez trzy kolejne lata jego nazwisko było wyróżniane w międzynarodowym środowisku disco.

9. Promocja zachodniej muzyki w Polsce --- https://1952yahudeejay1970.blogspot.com/p/fame-proud-glory.html

Pawul utrzymywał kontakty z amerykańskimi i brytyjskimi firmami fonograficznymi.

W dokumentacji pojawiają się m.in.:

  • Atlantic Records
  • Salsoul Records
  • Casablanca Records
  • EMI
  • TK Records

oraz artyści tacy jak:

  • Chic
  • Double Exposure
  • George McCrae
  • Barbra Streisand.

Źródła niezależne potwierdzają istnienie tej międzynarodowej sieci kontaktów, choć szczegółowe opisy roli Pawula.

10. Złota i platynowa płyta --- https://1952yahudeejay1970.blogspot.com/p/fame-proud-glory.html

Według dostępnych źródeł Pawul otrzymał:

Atlantic Records

Złotą płytę za popularyzację w Polsce nagrania:

Chic – „Dance, Dance, Dance (Yowsah, Yowsah, Yowsah)”

Salsoul Records

Platynową płytę za popularyzację:

Double Exposure – „Ten Percent”

Informację tę podają zarówno Wikipedia, jak i „Tygodnik Dzierżoniowski”.

11. Konflikt z systemem PRL – SB i zakaz pracy --- https://1952yahudeejay1970.blogspot.com/p/zakaz-pracy-dla-deejaya-jestem-jedynym.html

Pawul był:

  • przesłuchiwany przez MO/SB, REWIZJE !!
  • kontrolowany z powodu kontaktów z Zachodem,
  • pozbawiany części przesyłanych płyt promocyjnych,
  • objęty zakazem pracy jako prezenter dyskotek.

Najciekawszym materiałem jest dokument z 12 listopada 1979 r., dotyczący Jana Pawula z Rudy Śląskiej i kierowany do osób związanych z prowadzeniem dyskotek. Jego kopię Pawul publikuje NA BLOGACH.

To jest ważniejsze niż samo wspomnienie po latach, ponieważ istnieje konkretny dokument datowany na 1979 r.

Wiele materiałów dotyczących jego działalności zostało skonfiskowane podczas stanu wojennego podczas rewizji SB. Zachowały się jednak fotografie dokumentalne przechowywane u jego przyjaciela i deejay z Nowego Yorku – Barry Lederer.

W zachowanym przez Pawula materiale archiwalnym znajduje się dokument z 12 listopada 1979 r. dotyczący zakazu jego pracy jako prezentera dyskotekowego. Pawul wiąże ten zakaz z działalnością Krajowej Rady Prezenterów Dyskotek oraz presją aparatu PRL.

12. Emigracja i kontakty zagraniczne – 1985–1990

Pawul wykorzystał rozbudowaną sieć kontaktów zachodnich.

1985 - luty–marzec 1985 – Wielka Brytania. Wyjazd na zaproszenie Tony Hadland, brytyjskiego DJ-a. Hadland później opisał Pawula w swojej książce Double-Life Disc Jockey.

1986 - styczeń–kwiecień 1986 – Nowy Jork. Wyjazd na zaproszenie Eugene McCaffrey.

1989–1990 - Kolejny wyjazd do USA: marzec 1989 – marzec 1990

Nowy Jork – zaproszenie od Albert Garzon, a następnie Los Angeles – zaproszenie od Dennis White.

Pawul określa swój pobyt w USA jako związany z procedurą politycznego azylu.

Ten element wymaga jednak rozdzielenia dwóch kwestii:

13. USA – Nowy Jork, Los Angeles, Seattle

W drugiej połowie lat 80. i później Pawul funkcjonował również w środowisku amerykańskiej branży muzycznej.

„Tygodnik Dzierżoniowski” podaje, że mieszkał w:

  • Los Angeles,
  • Nowym Jorku,
  • Seattle,

i współpracował z amerykańskimi firmami fonograficznymi.

W jego archiwum znajdują się również listy i korespondencja z przedstawicielami amerykańskiej branży muzycznej.

14. Lata 1992–1997 – modeling i działalność biznesowa --- https://silesian-models.blogspot.com/

Po okresie związanym bezpośrednio z DJ-ingiem Pawul wszedł również w branżę modelingową.

Według dostępnych materiałów:

1992–1995 – działalność agencji Silesian Models.

W latach 1993–1995 zajmował się także transferem/licencjonowaniem praw fonograficznych.

W 1997 r. ukazała się jego książka:

„Modelka profesjonalna – poradnik”.

Później powstały kolejne wersje tej publikacji.

15. 1998 – powrót do pisania o DJ-ach

W kwietniu 1998 r. w „Gazecie Muzycznej” ukazał się jego tekst:

„Były sobie dyskoteki, byli też i prezenterzy”.

Źródła bibliograficzne wskazują na publikację na s. 80 i 86.

Był to ważny krok w kierunku późniejszej działalności Pawula jako dokumentalisty historii polskiego DJ-ingu.

16. Działalność internetowa – lata 2000–2010 --- https://1952yahudeejay1970.blogspot.com/p/wwwdjsportalcom.html

W kolejnych latach Pawul zaczął tworzyć własne archiwum internetowe.

Szczególną rolę odegrał projekt DJsPortal, a później dziesiątki blogów poświęconych:

  • disco,
  • DJ-om,
  • historii dyskotek,
  • muzyce USA/UK,
  • polskim dyskotekom PRL,
  • dokumentom,
  • wspomnieniom pionierów.

Dziś jego archiwum obejmuje ponad 75 blogów --- https://www.blogger.com/profile/17285858304639530388

17. 2003-2004 Siverclub --- https://silverclub-bielsko-biala.blogspot.com/

18. 2011 – zakończenie regularnej kariery DJ-a

Według aktualnej biografii Pawul był aktywnym DJ-em przede wszystkim w latach 70. i 80., a działalność sceniczną zakończył około 2011 r.

Od tego czasu głównym obszarem jego działalności stały się:

historia disco + historia DJ-ów + archiwizacja + pisarstwo.

19. 2014–2019 – wielki projekt książkowy --- https://books-dj-disco.blogspot.com/

To prawdopodobnie najważniejszy etap jego późniejszej działalności.

Pawul zaczął publikować własne książki i ogromne zbiory materiałów archiwalnych.

„Discjockey – zdeptane marzenia”

2016

Najważniejsza autobiograficzno-historyczna praca dotycząca polskich dyskotek PRL.

Według autora zawiera:

  • jego wspomnienia,
  • wywiady z pionierami,
  • fotografie,
  • dokumenty,
  • materiały dotyczące KRPD,
  • materiały dotyczące kontroli środowiska DJ-ów,
  • artykuły prasowe.

20. „Silent Records”

Pierwsza wersja książki pojawiła się około 2014–2016, a kolejne wydania rozwijały projekt.

To bardzo istotne, ponieważ Silent Records nie jest książką wyłącznie o Polsce.

Jej ambicją jest dokumentowanie światowej historii disco i DJ-ingu, przede wszystkim poprzez wywiady z ludźmi, którzy uczestniczyli w narodzinach tej kultury.

Nowsza oferta książki opisuje ponad 30 historii/wywiadów i zapowiada kolejne materiały.

21. Pozostałe książki

Bibliografia Jana Pawula obejmuje m.in.:

Rok

Książka

1997

Modelka profesjonalna – poradnik

2016

Deejays

2016

Discjockey – zdeptane marzenia

2016

Silent Records

2018

Italian Disco History

2019

Yahudeejay – Trampled Dreams

Taką listę potwierdza m.in. „Tygodnik Dzierżoniowski” oraz bibliografia Wikipedii.

W późniejszym okresie [2025] doszły również „GOROL – syn chadziajki” oraz „JANUSZEK – chłopaczek z Dzierżoniowa na Odzyskanych Ziemiach Zachodnich”.

22. 2018 – Tony Hadland --- https://1952yahudeejay1970.blogspot.com/p/tony-hadland-write-about-me-in-his-book.html

To szczególnie wartościowe niezależne świadectwo.

Brytyjski pionier DJ-ingu Tony Hadland opublikował w 2018 r. książkę:

„Double-Life Disc Jockey” i poświęcił Janowi Pawulowi osobny fragment/rozdział.

Informację tę potwierdza zarówno biografia Pawula, jak i „Tygodnik Dzierżoniowski”.

Jest to istotne, ponieważ mamy tutaj zewnętrznego autora opisującego Pawula, a nie wyłącznie autobiografię.

23. 2018 – „Gazeta Wyborcza” --- https://1952yahudeejay1970.blogspot.com/p/wywiad-z-autorem-ksiazki-w-duzym-df.html

5 marca 2018 r. „Gazeta Wyborcza” opublikowała materiał:

„Historia disco nad Wisłą w oczach didżeja Jana Yahu Pawula”.

Pozycja jest wymieniona w bibliografii biograficznej oraz w źródłach dotyczących Pawula. To kolejny niezależny materiał prasowy dokumentujący jego działalność i znaczenie dla historii polskiego disco.

24. 2020–2024 – archiwista historii disco

W tym okresie Pawul coraz wyraźniej występuje nie tylko jako były DJ, ale jako:

historyk / dokumentalista historii disco i DJ-ingu.

Jego archiwum obejmuje tysiące:

  • fotografii,
  • skanów,
  • wywiadów,
  • listów,
  • artykułów,
  • dokumentów,
  • materiałów promocyjnych.

Sam autor deklaruje ponad 130 wywiadów dotyczących światowej historii disco i DJ-ingu.

25. 2024–2025 – cyfrowe wydania i Patronite / EMPiK --- https://patronite.pl/janpawul --- https://www.empik.com/szukaj/produkt?author=pawul+jan  

W ostatnich latach Pawul rozwija działalność przede wszystkim cyfrowo.

Na Patronite publikuje materiały dotyczące:

  • historii disco,
  • historii DJ-ów,
  • opowieści ze Śląska,
  • muzyki USA/UK/Europy,
  • własnych książek.

W 2024 r. opublikował również materiał dotyczący Silent Records, podkreślając, że chce udostępniać artykuły i fragmenty książek bez paywalla.

26. 2025–2026 – nowy etap twórczości --- https://www.blogger.com/profile/17285858304639530388

W najnowszym okresie Pawul rozszerzył tematykę poza muzykę.

Pojawiają się:

  • historia Dzierżoniowa,
  • historia Śląska,
  • osobiste wspomnienia,
  • książki autobiograficzne,
  • tematy tożsamości śląskiej,
  • dalsze publikowanie archiwaliów disco.

Wśród nowszych projektów znajdują się „GOROL – syn chadziajki” oraz „JANUSZEK”.

W 2026 r. jego działalność ma więc już trzy główne filary:

DJ / disco history → pisarstwo → historia i pamięć Śląska oraz własnego pokolenia.

Najważniejsza chronologia w skrócie

Rok

Wydarzenie

1969

Początek eksperymentów z publiczną prezentacją płyt

1970

Pierwsze publiczne prezentacje muzyczne w Bielawie

1971/72

Przeprowadzka na Górny Śląsk

1972

Artykuł „Dziadek i ojciec Disc-jockeyów” w „Jazz”

1973

Pierwszy Ogólnopolski Turniej Prezenterów Dyskotek – finalista

1973

międzynarodowe wyróżnienie DeeJay and Radio Monthly

1973

Disco DJ Hall of Fame Marty'ego Angelo

1975

Honorowe członkostwo NADD; rosnąca obecność w prasie zagranicznej

1976

Billboard – Best Polish Disco Deejay

1977

Billboard – Best Polish Disco Deejay

1978

Billboard – Best Polish Disco Deejay

1979

zachowany dokument dotyczący zakazu pracy jako prezenter

1980/84

konflikty z systemem PRL, kontrola i ograniczenia

1985

wyjazd do Wielkiej Brytanii – Tony Hadland

1986

Nowy Jork

1989/90

USA – Nowy Jork / Los Angeles; procedura azylowa

1992/95

działalność modelingowa / Silesian Models

1997

„Modelka profesjonalna – poradnik”

1998

publikacja w „Gazecie Muzycznej”

2000/10

rozwój archiwum internetowego / DJsPortal

2003/4

2011

SilverClub

zakończenie regularnej kariery DJ-a

2016

„Discjockey”, „Silent Records”, „Deejays”

2018

„Italian Disco History”; „Gazeta Wyborcza”; książka Tony'ego Hadlanda

2019

„Yahudeejay – Trampled Dreams”

2020/24

intensywna działalność archiwalna i blogowa

2025

kolejne cyfrowe wydania i publikacje

2026

działalność jako autor, archiwista i historyk disco/DJ oraz autor tekstów o Śląsku

Co jest najlepiej potwierdzone?

Moim zdaniem biografię można podzielić na trzy poziomy wiarygodności źródłowej:

🟢 Mocno udokumentowane

  • działalność od początku lat ‘70;
  • udział w turnieju wrocławskim 1973;
  • publikacje w zagranicznej prasie DJ-skiej;
  • wyróżnienia Billboard 1976–78;
  • członkostwo/uznanie NADD/NADJ;
  • obecność w Disco DJ Hall of Fame;
  • książki;
  • działalność internetowa;
  • rozdział Tony'ego Hadlanda;
  • artykuł „Gazety Wyborczej”.

Źródła kluczowe

https://1952yahudeejay1970.blogspot.com/p/rocznik-dzierzoniowski-2023.html

Archiwum Jana Pawula – 1952 Yahudeejay 1970

Pierwszy Ogólnopolski Turniej Prezenterów Dyskotek – Wrocław 1973

https://1952yahudeejay1970.blogspot.com/p/pierwszy-ogolnopolski-turniej.html

Książki i archiwum disco/DJ Jana Pawula

Jan Pawul – Patronite


Najważniejszy wniosek: Jan Pawul nie jest tylko byłym polskim DJ-em z lat 70. Jego biografia obejmuje narodziny polskiego zawodu DJ-a, międzynarodowe kontakty z Zachodem w okresie PRL, wyróżnienia Billboard, obecność w oryginalnej Disco DJ Hall of Fame, konflikt z systemem PRL, pobyty w Wielkiej Brytanii i USA, działalność fonograficzną i modelingową, a następnie wieloletnią pracę archiwisty i autora historii disco. Ta druga połowa jego działalności – dokumentowanie historii – jest dziś równie istotna jak sama kariera za konsoletą.

A czy SB groziła mu śmiercią za kontakty i granie muzyki z USA ?

Tak(!!) — w materiałach Jana Pawula znajduje się bardzo konkretna relacja, że podczas przesłuchań SB groziła mu śmiercią, a groźba była związana właśnie z jego kontaktami z USA/Wielką Brytanią, zachodnią prasą i otrzymywaniem oraz graniem amerykańskiej muzyki.

Pawul opisuje to wprost: podczas przesłuchań i zatrzymań SB mu groziła, że „może mieć wypadek”, jeśli nie zakończy działalności. Podejrzewano go o szpiegostwo na rzecz USA/Wielkiej Brytanii i że funkcjonariusze traktowali otrzymywane płyty jako podejrzane wynagrodzenie za taką działalność.

Co dokładnie wynika z dokumentacji?

  • otrzymywał tysiące promocyjnych płyt z USA i Wielkiej Brytanii;
  • publikowano o nim artykuły i okładki w zagranicznej prasie DJ-skiej i disco;
  • utrzymywał bezpośrednie kontakty z zachodnimi DJ-ami, dziennikarzami i firmami fonograficznymi;
  • jego mieszkanie było kilkukrotnie przeszukiwane przez SB;
  • podczas przeszukań konfiskowano płyty, dokumenty i archiwum;
  • podczas przesłuchań pojawiały się groźby śmierci upozorowanej na „wypadek”.

Co ważne, istnieje też konkretny dokument z 12 listopada 1979 r., dotyczący zakazu pracy Pawula jako prezentera dyskotekowego. Dokument był przeznaczony do użytku wewnętrznego i dotyczył całkowitego wyeliminowania go z pracy w dyskotekach.

Zakaz pracy jest znacznie lepiej udokumentowany niż sama groźba zabójstwa.

Mamy zachowany dokument z 1979 r. dotyczący zakazu pracy. Mamy też relację Pawula o przeszukaniach i konfiskatach.

 „Jan Pawul relacjonuje, że podczas przesłuchań SB groziła mu śmiercią lub upozorowaniem jego śmierci na wypadek. Według jego relacji groźby były związane z jego kontaktami z USA i Wielką Brytanią, otrzymywaniem zachodnich płyt promocyjnych oraz popularyzowaniem muzyki zachodniej w Polsce.”

Jest jeszcze jeden bardzo ciekawy szczegół

SB podejrzewała go wręcz o szpiegostwo na rzecz USA/UK, ponieważ miał tak szerokie kontakty zagraniczne i otrzymywał ogromne ilości płyt promocyjnych. W jego relacji właśnie to było jednym z powodów zainteresowania SB.

To zmienia perspektywę jego historii. Nie chodziło tylko o to, że grał „amerykańską muzykę”. Problemem dla aparatu PRL mogła być kombinacja:

USA/UK → korespondencja → zachodnia prasa → bezpośrednie kontakty z DJ-ami → przesyłki płytowe → niezależna pozycja Pawula → brak podporządkowania KRPD → popularyzowanie zachodniej kultury.

Pawul był z całą pewnością BAREDZO niezależnym deejayem w PRL, który konsekwentnie sprowadzał, prezentował i popularyzował muzykę USA/UK, utrzymywał kontakty z zachodnimi DJ-ami, prasą i wytwórniami, a za tę działalność — według zachowanych dokumentów i jego relacji — spotkały go represje, zakaz pracy, przeszukania i konfiskaty.

I właśnie dlatego określenie:

„Deejay, który ryzykował życie dla disco i muzyki z USA” jest mocnym, ale sensownym hasłem biograficznym. To jest bardzo ważny, autentyczny element jego biografii.

Poza tym – warto to podkreślać;

W 1979 r. komunistyczny system kontroli zawodu prezenterów dyskotekowych pozbawił Jana Pawula możliwości legalnej pracy jako deejay. Zachował się dokument z 12 listopada 1979 r., wystawiony przez Krajową Radę Prezenterów Dyskotek, nakazujący zakaz pracy Pawula. Zakaz nastąpił w okresie jego intensywnych kontaktów z zachodnim środowiskiem DJ-ów, amerykańską i brytyjską prasą muzyczną oraz wytwórniami płytowymi.

Co jest szczególnie ciekawe

Uzasadnienie dokumentu zaczyna się od słów: „Mocno denerwującym jest casus Jan Pawul – Ruda Śląska.” Następnie dokument opisuje jego kontakty z zagranicą:

„Zagraniczni koledzy po fachu postanowili pomóc biednemu prezenterowi z Polski.”

oraz:

„Dziś ośmielony hochsztaplerskim sukcesem Jan Pawul, to w oczach zagranicznych instytucji i osób prywatnych z show businessu, najwybitniejszy polski prezenter, sterujący całym krajowym dyskotekowym interesem.”

To jest bardzo znaczące. Sam dokument wskazuje na międzynarodowy rozgłos Pawula i jego kontakty z zagranicznym środowiskiem DJ-ów.

Następnie pada zarzut, że Pawul twierdzi:

„po co mi uprawnienia/państwowe weryfikacje, i pracuje bez uprawnień w dyskotekach!”

I właśnie na tej podstawie KRPD ogłasza zakaz.

Kto podpisał?

Dokument wymienia w imieniu Krajowej Rady Prezenterów Dyskotek:

  • Adam Halber – przewodniczącego KRPD
  • Andrzej Karwan – społecznego inspektora pracy
  • Maciej Doberski – delegata na zjazd
  • Romuald Łaskowski – sekretarza komisji rewizyjnej

A następnie wymieniony jest cały zarząd KRPD, wśród którego znajduje się także:

Franciszek Walicki.

Dokument posiada również pieczęć KRPD i podpis.

Czy można więc napisać „komunistyczne władze wydały Pawulowi zakaz pracy”?

Można bardzo mocno i zgodnie z dokumentem napisać:

 „Jan Pawul – jeden z pionierów polskiego DJ-ingu funkcjonował poza systemem państwowej weryfikacji prezenterów / deejayów. W 1979 r. został objęty przez Krajową Radę Prezenterów Dyskotek zakazem pracy. Zachowany dokument KRPD z 12 listopada 1979 r. jako powód konfliktu wskazuje m.in. jego niezależną działalność, brak państwowej weryfikacji oraz wyjątkowo silne kontakty i uznanie w zagranicznym środowisku DJ-ów. Jan Pawul nie posiada weryfikacji Państwowej Komisji Weryfikacyjnej Dla Prezenterów Dyskotek i nie jest członkiem Krajowej Rady Prezenterów Dyskotek – nie jest jednym z nas. Zachowany dokument nakazywał kierownikom dyskotek respektowanie tej decyzji.”








Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Posty (Atom)